# Σκέψεις ακριβώς μετά απο το τηλεφώνημά του

....

-Δε σ' ακούω καλά. Τι έχεις;

-Τίποτα Θησέα. Μια χαρά είμαι.

-Εγώ όμως δε σε πιστεύω. Πες μου.

-Εκτός απ'το οτι μου λείπεις, δεν έχω τίποτα άλλο.

-Σίγουρα είναι μόνο αυτό; Μήπως άλλαξε κάτι;

-Το βρίσκεις λίγο;

.....

Ψυχή μου όμορφη....είχα να σ'ακούσω τόσες μέρες και σου ζητώ συγνώμη που είμαι έτσι. Δυστυχώς όμως, στην παρούσα φάση, δεν μπορώ να συμμεριστώ τη χαρά σου. Προσπαθώ... όμως ένα τέρας έχει ξυπνήσει μέσα μου για πρώτη φορά στη ζωή μου και δεν ξέρω πώς να το αντιμετωπίσω. Η ζήλια. Αυτή φταίει για όλα. Όμως σε διαβεβαιώνω ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα απολύτως. Μου λείπεις όσο ποτέ άλλοτε. Σε σκέφτομαι συνέχεια. 

Να είσαι καλά και να με σκέφτεσαι

Σ'αγαπώ.... Ήθελε να του πει αλλά είχε ένα κόμπο στο λαιμό και δεν ήθελε να την καταλάβει. Όχι από εγωισμό αλλά για να μη του χαλάσει τη χαρά! Μπορεί να ζηλεύει αλλά βαθιά μέσα της αναγνωρίζει ότι του αξίζουν στιγμές ευτυχίας και χαράς, μετά από τόσα ζόρια.

Μεινε λιγο στη γραμμη... λιγο ακομα να σε ζησω...
Χαρισε μου μια στιγμη .... τα χιλιομετρα να σβησω...