Σαν έρθει η μέρα!

Οι κουβέντες όλο και βάθαιναν στα έγκατα των προσωπικών. Αμφότεροι είπαν πράγματα που δεν τα λες σε έναν ξένο άνθρωπο, γιατί κακά τα ψέμματα ήταν 2 ξένοι άνθρωποι. Μιλούσαν για πολλά. Για τις οικογένειές τους, τις δουλειές τους, τα πάσης φύσεως προβλήματά τους. Ο ένας προσπαθούσε να στηρίξει τον άλλο. Δεν άργησαν να φτάσουν και στο ερωτικό κομμάτι. Η Αριάδνη τον ήθελε.. τον ήθελε πολύ..απεγνωσμένα. Το ίδιο όμως ένιωθε και ο Θησέας. ....πώς είναι δυνατόν να λιώνει ολάκερο το κορμί σου για έναν άνθρωπο που τον έχεις δει μόνο σε φωτογραφία;...

Δεν άντεχε άλλο. Ήθελε να τον δεί. Έστω να τον δει. Μια ελπίδα που είχαν να βρεθούν στη διπλανή πόλη από τη δική της εξανεμίστηκε. Κάτι έπρεπε να κάνει. Δε μπορούσε άλλο...

-Μωρό μου πού θα πάμε διακοπές; απευθύνθηκε στον άντρα της.

-Δεν ξέρω έχεις να προτείνεις κάτι καλό;

-Πέρσι πήγαμε Ιόνιο. Πρόπερσι Αιγαίο. Γιατί δεν πάμε μια Κρήτη φέτος; 

-Κρήτη; Δεν είναι λίγο μακριά;

-Με το αεροπλάνο βρε μωρό μου... προκειμένου να τον πείσει θα έβαζε σε λειτουργία όλη τη γυναικεία πουτανιά της... να προτείνουμε και στην παρέα, αν και η Μαρία θέλει πολύ να πάει, από πέρσι το λέει.

-Κανόνισε το εσύ μωρό μου.

Ήθελε να τσιρίξει!!!!! Θα πήγαινε! Θα τον έβλεπε! Τι κι αν ήταν μέσα Ιουλίου και οι πιθανότητες να βρει εισιτήρια και ξενοδοχείο για τον Αύγουστο ήταν ελάχιστες; Θα έφερνε τα πάνω κάτω! Στην ανάγκη θα έμενε και σε τρώγλη, αρκεί να έφτανε μέχρι εκεί.

Με την πρώτη ευκαιρία πήρε το Θησέα. 

-Μελανούρι μου, θέλω μια χάρη, αν μπορείς.

-Πές μου κούκλα μου.

-Να, αν μπορείς, θέλω να μου στείλεις μια λίστα με μερικά τηλέφωνα από ξενοδοχεία της πόλης σου!

-Θα' ρθειειειειειςςςςςςςςς;;;;;;;;;;;;;;; Δε το πιστεύω!!!!! Δε μου κάνεις πλάκα!

-16 Αυγούστου θα είμαι εκει, ο κόσμος να χαλάσει!

-Δε το πιστεύω! Πώς θα περάσει ο καιρός; Αύριο θα την έχεις.. Θα σε περιποιηθώ, μη νομίζεις!

-Είμαι σίγουρη γι αυτό.  ....το σχόλιο ήταν διπλής σημασίας.... και οι δυό γελάσανε ... 

-Θέλω τόσο πολύ να σε δω να γελάς, της είπε.

-Κάνε υπομονή και δε θα με δεις μόνο να γελάω!

Κλείσανε το τηλ και από τότε, μόνο ένα σουξέ της εποχής τραγουδούσε η Αριάδνη: