Κάτι ξεκινάει...

-Καλησπέρα Αριάδνη.

-Καλησπέρα Θησέα. 

Και ξεκίνησε μια χαλαρή κουβέντα, περί ανέμων και υδάτων...

-Από πού είσαι Αριάδνη... και όλα αυτά τα συνηθισμένα που συζητάνε δύο άνθρωποι που "γνωρίζονται" πρώτη φόρα στο διαδικτυακό χώρο.Η  Αριάδνη είναι από τη Δράμα και ο Θησέας από την Κρήτη. 

- Πόσο χρονών είσαι;

Η Αριάδνη πάγωσε... "όχι ρε γαμώτο... πάλι τα ίδια; κι άλλος εν δυνάμει γαμιάς;" Έβγαλε νύχια:

-Άστα αυτά τώρα, είμαι παντρεμένη!!!!

-Δε σε καταλαβαίνω, κι εγώ παντρεμένος είμαι. 

-Τότε ως προς τι η ερώτηση;

-Τι μου λες τώρα; Σε ρώτησα γιατί η πλειοψηφία εδώ μέσα είναι πιτσιρικαρία και παίζουν τόσο γρήγορα που δεν προλαβαίνω ούτε να σκεφτώ... Δεν ήθελα να σε προσβάλλω, ούτε να στην πέσω, αν θεώρησες κάτι τέτοιο..

Η κουβέντα συνεχίστηκε και λύθηκε η "παρεξήγηση".Ο Θησέας όμως εντυπωσιάστηκε από το διαφορετικό χαρακτήρα της. Αντίθετα, η Αριάδνη:   "...ώρες ώρες απορώ με μένα... τι κάθομαι και εξηγώ σε έναν άγνωστο; Μήπως θα γίνει γνωστός μου ποτέ;" 

Όμως, την επομένη την έψαξε και τη βρήκε... Τη μεθεπόμενη ήθελε να την προσθέσει στη λίστα φίλων του... "...Θεέ μου, τι έχω πάθει; Τι μου συμβαίνει; Γιατί έχει σφηνώσει στο μυαλό μου αυτός ο άγνωστος;..." Κολακεύτηκε, της άρεσε...της άρεσαν τα πλούσια μαύρα μαλλιά του, τα πράσινα μάτια του, το όμορφο χαμόγελό του. Πάντα της άρεζαν τα μελανούρια!

(Τα ονόματα και οι πόλεις δεν είναι πραγματικά).